Madrid, 13 de xaneiro de 2011. A escritora Ángeles Caso amadriñó hoxe a presentación na Casa de Galicia de Madrid do libro "99 cartas a Kafka", primeira novela da escritora coruñesa Cristina Gufé, editado por Sial Ediciones. No acto participaron tamén Miguel Anxo Fernán Vello, poeta e prologuista do libro, Basilio Rodríguez Cañada, editor e presidente do PEN Club de España, e a autora da obra, que foron presentados polo coordinador de Actividades da Casa, Ramón Jiménez.

Caso explicou que coñeceu a Gufé nun taller de Literatura en El Escorial e que encontrou nela "unha persoa que sente unha profunda paixón pola Literatura, que non a vive como unha diletante senón coa mesma intensidade coa que respira". Na súa novela apreciou que se desenvolven varias historias de amor: amor á narrativa, amor por Kafka, que no seu personaxe se converte non só en amor literario senón nunha fantasía de que puidese ser o amante ideal, e o amor da vida real, "co que a protagonista ten que substituír ese amante idealizado co que non se puido encontrar no tempo".

"Son escritora e buscou editor" contou Rodríguez Cañada que lle soltou a queimarroupa Gufé cando se coñeceron en Galicia e isto resultou "un frechazo inicial" que un ano despois lles levou a esta presentación. Recordou así mesmo que a escritora triunfou na presentación do libro en Galicia onde convocou, ao igual que sucedeu hoxe na Casa de Galicia, un importante número de lectores. Valorou tamén que o libro pertence a un xénero híbrido, pois é unha novela que suma compoñentes persoais que evocan ás memorias e aos ensaios, e resaltou que Gufé tamén ten alma de poeta que aflora na súa narrativa.

Fernán Vello explicou que o seu primeiro punto de encontro con Gufé foi a poesía, apreciando que nela o poético e o literario son fundamentalmente vital e creativo e que no libro "mantén un diálogo co escritor a flor de pel, de ti a ti, coma se este fose un amante na néboa" e faino con elegancia e con fina linguaxe epistolar.

"99 Cartas a Kafka ´ non é outra cousa que literatura, palpitante acción e experiencia literaria, confesión en estado puro, concatenación de fondos latexos existenciais, un universo activo de observación e de auto-observación, tantas veces extremada, tecida entre a realidade, a dor, o tempo e o desexo", mantén no prólogo do libro Fernán Vello, para quen Cristina "posúe unha innata capacidade para o estremecemento poético e a realidade, tan kafkiana ela, cobra aquí valor de testemuño profundo, de ensaio".

Diario íntimo

Pola súa banda, Cristina Gufé explicou que algúns dos seus lectores lle trasladaron ter tido a impresión de estar a ler no libro un diario íntimo, o que o fixo pensar "nesa mentira que é a ficción". A autora cre que se o texto literario resulta medianamente crible é porque se transformou de forma crible algo que existía en Literatura, non porque o que se narra acontecese desa forma na vida real. Tamén dixo que a idea do libro lle xurdiu lendo un prólogo aos "Diarios de Kafka", cando se lle "impuxo un personaxe ao que había que darlle forma".

Cristina Gufé, (A Coruña 1956), é Licenciada en Psicoloxía pola Universidade de Santiago de Compostela e profesora de Filosofía dende 1985 en varios institutos de Galicia. Puxo en marcha e dirixiu durante cinco anos o Departamento de Psicopedagoxía dun Instituto de nova creación, dende o que se impulsan varios proxectos de traballo europeos. Interrompe a tese doutoral no Departamento de Antropoloxía Social na Facultade de Filosofía da Universidade de Santiago para dedicarse á súa obra de creación, constituída por unha decena de libros. En 2008 o seu poemario "La disolución y la noche" queda finalista do premio de poesía "Hermanos Argensola de Barbastro" e en 2009 participa nun poemario colectivo editado por Espiral Maior e Ámbito cultural El Corte Inglés. Colabora coa revista on-line "Seixoreview", editada en Canadá. Actualmente traballa como profesora de Filosofía no Instituto de Bacharelato Salvador de Madariaga en A Coruña.